Co jest drogie, co jest tanie, a co nic nie kosztuje. Rozbierzmy stereotyp o drogim weganizmie na części pierwsze.

Pamiętacie jeszcze Harambe, goryla zastrzelonego w amerykańskim zoo? Zastanówmy się przez chwilę nad ogrodami zoologicznymi.

Cześć, pochodzę z książki Douglasa Adamsa „Restauracja na końcu Wszechświata”. Byłam tam kelnerką i oferowałam swoje ciało na obiad - przywitała się krowa.

Pies to przyjaciel człowieka. Przyjaciół się nie zjada. Co innego znajomy lub obcy. Wróć. Czy coś poszło nie tak?

Można wspierać kampanię antyfutrzarską i równocześnie jeść jajka od zwierząt dręczonych w bardzo podobny sposób jak lisy czy norki. Czy formuła kampanii do tego się przyczynia?

Czy wegański równa się wegetariański? Spójrzmy na menu restauracji, na przykład w podróży pociągiem.

Jeśli aktywizm, działanie prospołeczne, chcemy rozciągnąć na długie lata, a nie zakończyć po pół roku, musimy nauczyć się radzić sobie ze stresem.

Nie uciekam przed zagładą. Budynek, w którym mieszkam, stoi niepodziurawiony bombami. O własnej śmierci myślę wciąż abstrakcyjnie.

Sportowy serwis plotkarski donosi, że pewien piłkarz-celebryta zrobił sobie zdjęcie ze strzelbą, podpisał je „czas na polowanie” i zamieścił na Instagramie.

Dla każdego koniec świata może znaczyć coś innego.

Pojęcie "zwierzęta" jest jak turystyczny materac. Szybko się pompuje i jeszcze szybciej można je odpompować.

W menu restauracji znalazłam "pierś z kurczaka". Czy po amputacji jest, analogicznie, "noga z człowieka"?